Archive for » April, 2009 «
Vandaag de 6e verjaardag van Mike gevierd. Na de boterham en nadat Stijn Juul helemaal mooi had gemaakt met een speldje in haar haren, gingen we met de kids in de fietskar op weg naar ‘t Look. Hier werden we ontvangen met een heerlijk stukje gebak en een kopje koffie, waarna de kinderen al vrij snel lekker gingen spelen. Stijn wist het allemaal wel te regelen en liep in het begin als leidertje rond. “Kom Mike, gaan we eerste hier en dan zo via de zandbak naar de glijbaan.” In het begin volgde de jarige job nog netjes,maar toen er meer vriendjes kwamen, werkte Stijn z’n leiderschap wat minder en hij hield hier dan ook vrij snel mee op. Wel was hij als benjamin zeker niet de minste. Samen met andere kindjes op de glijbaan en in de tunnel, en Juul gezellig met Bram in de zandbak, waar ze een beetje grauwig en bedolven onder het zand uit vandaan gekropen kwam. En toen was het ijsjestijd! En Stijn, de lieve en zorgzame grote broer was niet te beroerd om zijn waterijsje met zijn zusje te delen, maar Juul was eigenlijk al tevreden met haar schepje zand, …
Tegen etenstijd werd er voor Juul een potje eten gemaakt,
maar dit werd nauwelijks geproefd. Juuls honger werd pas gestild door droge crackers en een heerlijk broodje chocopasta, wat dan ook vrij duidelijk zichtbaar was in haar snoetje, op haar kleren en vooral ook op mijn broek die Juul regelmatig even vast pakte met haar chocohandjes. En toen:
- “Waar is Juultje gebleven?”
- “O, die is in de keuken.
- “Waar dan?”
- “Oh, daar bij het waterplasje.”
- “Oh,… Onee.” Juul, nu helemaal nat, had het volle drinkbakje van de hond omver gegooid en zat heerlijk in het water te spelen. Wat een smos!
Tegen half zeven was het dan ook echt tijd om naar huis te gaan en onze 2 smeerpoetsjes even lekker in bad te doen. Het was weer een leuke, drukke en gezellige middag. Zeker voor Stijn die het toch wel zwaar heeft als 3,5-jarig kereltje spelend met al die andere mannen van 6 jaar of ouder. Het viel ons toch niet tegen hoe hij de meeste spelletjes met hun mee wist te doen. Maar samen met zijn gekregen ballonen opgepropt in de fietskar, viel hij op de terugweg al snel als een blok in slaap.
Ik wordt steeds huiselijker. Ik heb een droogmolen gekocht en dat feit op zich is niet erg, helemaal niet zelfs. Wat het wel erg bijzonder maakt, is dat ik het gisteren leuk vond om te wassen en de schone was weer op te hangen en deze te zien wapperen in de zon en door de wind droog geblazen te worden.
En terwijl ik, de mama, de hele middag druk in de weer was met haar nieuwe droogmolen, lag Juul lekker in haar bedje te slpen en mijn mannen heerlijk op de bank.
Afgelopen weekend was een erg leuk, maar zeker ook vermoeiend weekendje Londen. Stijn, Eric en ik gingen familie Van Tilburg-Janssens bezoeken en we zouden dan ook meteen wat van de stad gaan zien.
Vrijdag:
Vandaag vertrekken we een lang weekend naar Londen, naar tante Wendy, ome Rens en neef Koen!Spannend, voor het eerst vliegen, met een trein, metro en naar een drukke wereldstad! ‘s Morgens eerst Juul op Floddertje afgezet, waarna we via oma naar het vliegveld zouden gaan. Het vliegen was leuk, maar zeker niet erg bijzonder voor Stijn. We dachten nog dat het door de dikke bewolking kwam, maar dat bleek achteraf niet het geval. Hij was enthousiaster over de vliegtuigen die stil stonden als over diegene waarin hij zat. Na een vlucht van een klein uur kwamen we aan op Londen Stansted: wat een groot en druk vliegveld is dat, zeker als je van Welschap af komt. Meteen Stijn een stevige hand gegeven en even een hartig woordje met hem gesproken over het luisteren naar ons. Heeft nauwelijks geholpen. Daarna met de trein naar Liverpoolstreet, waar we met de metro verder zouden reizen. De trein vond Stijn al leuk, maar van de metro werd onze Stijn helemaal enthousiast. Was wel veel lopen zo met de buggy en zonder liften (Londen is een behoorlijke onvriendelijke stad voor mensen met een buggy. Veel trappen in de metro zonder liften!). 
Na een lunch bij tante Wendy, zijn we met z’n 3-en weer de stad in getrokken om met de dubbeldekker naar het Natural History Museum te gaan. Na al het enthousiasme van Wendy en Rens viel dit museum wat tegen. Bleken we achteraf helemaal de verkeerde ingang genomen te hebben en het leukste deel van het museum gemist te hebben. Daarna met de metro naar het walhalla voor kinderen en ook wel voor de wat jongere volwassenen: Hamley’s. 
Stijn moet wel leren om niet op alle knopjes te drukken. In de metro hangen veel Help Points met een groene Emergency knop op. Wordt hierop gedrukt wordt er door een vriendelijke mevrouw gevraagd wat er aan de hand is en uiteraard kon moeders haar verontschuldigingen aan gaan bieden voor het gedrag van haar zoon.
Zaterdag:
Ook in Londen is Stijn volgens de Londense klok om 6 uur wakker. Het kan een paar minuten later zijn, maar veel scheelt het niet. Na ons ontbijt kwamen Koen en ome Rens ook kijken wat er zich allemaal in hun woonkamer afspeelde.
Tante Wendy bleef nog even liggen, maar tegen achten vonden Stijn en Koen dat ze lang genoeg had geslapen en werd ze vrolijk door onze 2 kleine kereltjes wakker geroepen. Nadat iedereen aangekleed was, Stijn in de buggy (hier is hij de rest van het weekend amper uit geweest als er gelopen moest worden, meneer was moe!) via de metro en de veerpont naar Greenwich. Na de lunch heerlijk gespeeld op het grote grasveld en in de speeltuin, geklommen in de grote bomen en vooral ook genoten van het mooie weer en het spectaculaire uitzicht over Londen.
Hierna was het tijd voor Saint Katharine Docks. Hier wat rondgewandeld en terwijl Koen en Stijn onder het genot van een zakje chips de traptreden onveilig aan het maken waren, genoten de volwassenen van een heerlijk biertje.
‘s Avonds uit eten bij en pizzeria waar kinderen echt welkom zijn. Stijn en Koen mochten hier lekker rondlopen en spelen en werden erg vriendelijk benaderd door de serveerster. Je ziet dan toch wel het verschil tussen de wat vrijere Nederlandse opvoeding en de wat strakkere Engelse. De Londense kinderen zaten netjes aan tafel, maar keken verlangend naar de losse vrolijkheid van onze mannen.
Zondag:
Na een uitgebreide wandeltour zijn we naar het Londons Transport Museum gegaan, waar iedereen de ogen uit heeft gekeken. Zo kon er in karren uit begin 19e eeuw, trams, bussen en metro’s gezeten worden. En na een wat een erg spannende metrotocht had kunnen worden door Stijn die we ternauwernood van de noodrem af konden trekken, kwamen we aan bij het 135 meter hoge reuzenrad, de London Eye.In het begin erg spannend die hoogte en de glazen wanden, maar hier hadden Stijn en Koen geen enkele last van. Er werd geklommen, gesprongen en geklopt op het glazen bakje. En wie zagen we daar onder ons liggen: de Big Ben! door onze enthousiaste Stijn gedoopt als de grote ome Bennie!
Na weer een vermoeiende dag, werd het gezamenlijke weekend al een beetje afgesloten in het grote park in Clapham Common bij tante Wendy en ome Rens achter. Hier liet Koen Stijn zijn favoriete speelplekje zien bij de kiosk en na heerlijke frietjes voor de kinderen en een pilsje voor de ouders, liepen we weer terug richting Abbeville Road om nog voor een laatste maal samen in bad te gaan.
Maandag:
En toen was daar het afscheid. Koen bij tante Wendy achterop de fiets naar het kinderdagverblijf en Stijn die vanuit de woonkamer naar beneden Koentje uitzwaaide: Tot ziens!. En Koen zwaaide van achterop de fiets terug en zei met een betraand stemmetje: Stijn spelen.
Toen was het voor ons tijd om de spullen in te pakken en om met een flinke omweg via Buckingham Palace en het Diana Memorial Fountain naar het vliegveld terug te keren. 
Als bij toeval waren we tegen elven bij het Paleis en mochten het enorm toeristische gebeuren van de wissel van de wacht meemaken. De paarden en de ruiters vond Stijn geweldig, de muziek en het marcheren van de muziekanten was duidelijk minder favoriet. Hierna door gewandeld naar het Hyde Park, waar we gestopt zijn bij de Diana Herdenkingsfontein. Hier Stijn nog in zijn ondergoed genoten van het water en het mooie weer om via de metro en de trein uiteindelijk weer op het enorm drukke Stansted Airport aan te komen.
Het vliegtuig gepakt om tegen half acht weer in Eindhoven opgewacht te worden door oma en Juul. Lichte tegenvaller voor oma, erg vertederend voor ons: Stijn rende meteen dolenthousiast naar zijn zusje en knuffelde haar enorm. Daarna lekker naar huis om heerlijk weer in het eigen bedje slapen.
Het was voor ons allen een super leuk maar zeker ook een erg vermoeiend weekend.
Net terug van een heerlijk weekend Kerschenbach. Een weekend van niets doen, lekker lezen, wandelen, spelen met de kinderen en vooral ook uitslapen en gezellig samen doorbrengen.
Vrijdagavond na de avondspits vertrokken en na een vlotte rit, kwamen we tegen half tien aan in Duitsland, waar oma het huisje al lekker warm had gemaakt. Idee was nog een lekker flesje melk voor de kids en daarna samen weer te bed. Nee, nee. Daar kwam niets van in. Ze wilde geen van beide slapen en uiteindelijk heeft Stijn bij oma geslapen en Juul tussen Eric en mij in.
Zaterdag eerst lekker boodschappen gedaan en het was de bedoeling dat Eric en ik na de lunch gezellig met z’n tweeën zouden gaan shoppen, maar door het goede weer besloten we om lekker in de tuin van het zonnetje en elkaar te genieten. Stijn en Juul kunnen al erg leuk met elkaar spelen: in de zandbak, samen ballen weggooien, achter elkaar aan kruipen en samen papa proberen te pakken. Naast alle vriendschap heeft Juul het momenteel ook nog wel wat zwaar door de liefde van haar grote broer. Hij is nog wat onstuimig in het tonen hiervan. Juul is gelukkig wel een harde, zo ook na een weekend kruipen over de grindtegels, met rode en schrale knietjes en voetjes tot gevolg en toch nog steeds vrolijk verder gaan, zonder te mopperen. En toen was het avond, waar de volwassenen toch wel een beetje naar uit hadden gekeken! De kindjes te bed en wij genieten van een goed boek en volwassenen-tv. Deze keer sliepen ze samen op 1 kamer en na een kwartiertje samen gekletst te hebben, begon voor hun een rustige nacht. Voor oma was deze wat kort, aangezien Stijn en Juul toch wel vroeger wakker zijn als oma gewend was met Koen.
Zondagochtend is oma met Stijn en Juul naar beneden gegaan en hebben Eric en ik heerlijk uit kunnen slapen. 
Daarna een lekker ontbijt waarna we aan de wandel gingen. Juul in de rugdrager, Stijn het eerste steile deel in de buggy, daarna lopend. De eerste keer voor Juul op de rug was wel erg wennen en ze moest er ook even niets van hebben, maar na een paar minuten genoot ze volop van het enorme overzicht wat ze had over de vallei en de bossen om uiteindelijk heerlijk in slaap te vallen. 
Nadat we de steilste heuvels gedaald en beklommen hadden, is Stijn gaan lopen en hij heeft ook van alles ontdekt. Veel wilde bloemetjes, katjes, maar ook hoe een takje met de stroming van een heuvelbeekje onder een bruggetje mee stroomt. En ja, het was Pasen en ook in Duitsland is de paashaas langs geweest. Eerst in de speeltuin en daarna in de voortuin. Wat kunnen we weer heerlijk smullen van de veel te veel gekochte hoeveelheid chocolade! ‘s Avonds viel Juul als een blok in slaap en heeft Stijn nog ruim een half uur verhalen en liedjes van en over de paashaas verteld en enthousiast gezongen.
Maandagochtend begon weer heerlijk uitgeslapen en nu wel wat mistig, maar gelukkig kwam in de loop van de ochtend het zonnetje er nog goed door. Weer een heerlijke wandeling door het park, met Juul op haar fietsje en Stijn weer zelf wandelend aan de hand.
De terugreis verliep gelukkig weer vlot en zonder fileproblemen. We waren het park nog niet uit of Stijn sliep al. Juul heeft het nog een half uur kletsend volgehouden, maar toen werden ook haar oogjes te zwaar.
Zo na een weekend van relaxen, maar ook zeker van inspanning, is het verschil tussen Stijn en Juul wel weer even duidelijk geworden. Juul, altijd ondernemend, geen zittende kont en zeker niet lui. Stijn (wel in de bekende peuter/ kleuterleeftijd met de bijbehorende grillen) daarentegen, geniet van televisie kijken, kan een behoorlijk mopperkontje zijn en is een echte zoon van zijn moeder: vaak toch liever lui dan moe. Dient wel vermeld te worden dat hij dit weekend wel erg goed meegewandeld heeft, als hij maar geëntertained wordt.
Afgelopen week was een erg leuke maar ook zeer drukke en vermoeiende week.
Woensdag kwamen ‘s avonds Koen en ome Rens aan in Veldhoven, dus ik en mijn moeder naar het vliegveld om de mannen op te halen.
Donderdagavond heeft oma heerlijk gekookt voor ons. Dus na een heerlijk dagje bij Otje en Floddertje gespeeld te hebben, werden we verwend met vis, aardappelkroketjes en witte bonen in tomatensaus.
Vrijdag was helemaal een spannende dag, vooral voor mij en Cindy. Aangezien oma zondag jarig was, wilde we een mooie foto aan haar geven van de drie kleinkinderen samen. Dus Cindy gevraagd om vrijdagmiddag mee te gaan naar de kinderboerderij om te proberen een leuke foto te maken van de 3 kinders. Ja, geprobeerd, we hebben genoeg leuke foto;s van elk kind afzonderlijk of van Stijn en Koen of van Koen en Juul of van Stijn en Juul, maar samen was toch wel een stuk moeilijker en eigenlijk onbegonnen werk. Cindy, die mijn waarschuwing als overdreven dacht, vond het toch wel een behoorlijk pittige uitdaging. 2 Volwassenen die 3 kindjes inde dreumes-, peuter- en kleuterleeftijd niet aan kunnen,… Het luisteren ging wat moeizaam en ruim een uur en een heerlijk softijsje later, was het wel goed geweest. Het gewenste resultaat niet helemaal gehaald, maar toch was het tijd om weer naar huis te gaan.
Zaterdag 4 april:
Zaterdag eerst met het eigen gezinnetje boodschappen doen voor onszelf. ‘s Middags zijn tante Wendy, Koen, Stijn en ik met z’n vieren nog boodschappen gaan doen voor het verrassingsfeestje van oma zondag. En ik heb het geweten. 
Terwijl Wendy op haar gemak rompertjes aan het uitzoeken was, zou ik op de 2 mannen letten. Eerst begon Stijn te snelwandelen, waarna Koen er als een dolle achteraan rende, richting de servicebalie van de Hema. Daar aangekomen, vlug door de klapdeurtjes achter de kassa proberen de intercomtelefoon te pakken. Gelukkig was ik er net op tijd bij om te voorkomen dat Stijn door de winkel riep. En toen kregen ze het weer op de heupen. Snel rende Stijn naar buiten, Koen er achteraan met een romper in zijn handjes. Alarm ging af. Ik gauw mijn spulletjes weggelegd en er achteraan. Koen had ik snel te pakken, maar Stijn liep als een speer de telecomwinkel in. Gelukkig kwam Wendy mij toen eindelijk wel helpen, met de mededeling:”ik kon niet eerder, want ik had allemaal spulletjes vast” ?!@# Ik niet dan??? Stelletje apenkoppen die twee kleine mannen samen.!!
Daarna nog heerlijk bij ons in de tuin gespeeld om met het avondeten de buikjes heerlijk te vullen met mosselen, hertenbiefstukje, frietjes en stokbrood!
Zondag 5 april:
En toen was het dan echt zover. Oma is op 5 april 60 geworden!
Zelf wilde ze er weinig aan doen, maar Wendy en ik vonden het niet kunnen om deze mijlpaal zomaar voorbij te laten gaan, dus werd er een verrassingsfeestje georganiseerd die om 14:00 zou beginnen. Het is gelukt om dit voor oma geheim te houden tot 13:00. De hele morgen waren Wendy, Rens en ik al druk aan het fluisteren en smiespelen, tot grote ergernis van oma, maar ze had nog weinig in de gaten. Tegen enen zijn we begonnen met het snijden van de rauwkost en het verschuiven van de meubelen. Stijn kon toen zijn mond echt niet meer houden en vertelde vol trots tegen oma dat er allemaal mensen langs kwamen! Het was een warme en erg drukke, maar vooral ook heel gezellige middag. Iedereen heeft genoten en zeker ook het feestvarken. En de wijze les die Koen geleerd heeft van deze middag: Juul mag dan wel een één jaar jonger meisje zijn, dat wil niet zeggen dat Koen haar de baas is. Als Juul Koens fiepje wil, dan zal deze laatste toch wel moeten uitkijken voor zijn nichtje. Hij wijst haar na de zoveelste afpakpoging toch maar even terecht:
En hieronder even een plaatje van Juul met haar superoma:
