Afgelopen zaterdag was het weer Eftelingentijd, nu samen met familie Janssens en oom Mil, tante Hilda en Benny. Vermoeiend, zo met 9 volwassenen en 3 kinderen, maar ook wel weer erg gezellig. Nadeel was wel dat het een topdrukke dag was, met zelfs een enorm druk Sprookjesbos als resultaat.

De dag begon met de Droomvlucht. Deze was nog steeds erg mooi en ook Juul heeft zichtbaar genoten van alle elfjes, trollen en feeëndorpjes. Daarna werd het Sprookjesbos bezocht. Stijn was al een stuk minder bang van alle sprookjes als toen we in juni naar de Efteling geweest waren. Deze keer kon hij echt genieten van de verhalen van Sneeuwwitje, de wolf en de zeven geitjes, Holle bolle Gijs en verrassend genoeg ook van de Draak.

Na het gewandel en geslenter door het Sprookjesbos was het tijd voor een hapje  en een drankje: zelf versierde  poffertjes en een fel gekleurde smullolly.

Na al het gesmikkel was het weer tijd om verder te gaan. De draaimolen, het land van Laaf, en uiteraard het Carnaval Festival werden bezocht. Het Carnaval Festival doet het bij de meeste bezoekers nog altijd erg goed, zo ook bij onze 2 kinders. Stijn en opa, die samen in een bakje zaten, begonnen enthousiast te klappen en Juul, die heeft 10 minuten met open mond rond gekeken.

En Stijn, die heeft deze dag zijn familienaam waar gemaakt. Was al bekend dat hij, net als opa Van Loenhout, een enthousiast fotograaf was met zijn of mijn fototoestel, die van grote neef Benny was helemaal het einde. Jammergenoeg voor Stijn is dit toestel wat te kostbaar om ook daadwerkelijk veel te gebruiken.  

 Afgelopen donderdag heeft Stijn zijn eerste echte sportdag gehad!

Nu wist ik al dat het een zoon van zijn moeder was, qua sportiviteit, maar donderdagmorgen was toch wel iets erger als dat ik zou hebben gedaan. Stijn was ‘s morgens vergeten dat het sportdag was en toen ik hem vroeg of hij zin had om naar school te gaan, was hij weer erg enthousiast. Toen ik hem eraan herinnerde dat het vandaag sportdag was, had hij ineens buikpijn en wilde niet meer naar school.

Ach ja, onderstaande beelden vertellen ook wel een beetje het enthousiasme waarmee Stijn mee deed met alle spelletjes:

Hij begon enthousiast met ringen werpen en ballen gooien, waarna het animo al begon te verminderen en er vooral werd gespeeld met de andere kindjes. Toen er mocht worden gesprongen, was zijn eerste sprong nog goed. Maar toen het touw hoger kwam en hij echt zijn best moest gaan doen, werd het touw al snel van de haken af gelopen. Stijn was er eigenlijk wel klaar mee en ging heerlijk luieren in het gras. Toch was de ochtend nog niet afgelopen en ondanks zijn tegenzin, heeft juffrouw Carla Stijn door haar enthousiaste gecoach nog door het laatste spelletje heen geholpen. 

En verteld moet worden dat zijn team, De Stoere Moters, wel met de 1e prijs van de kleuters naar het lokaal zijn teruggekeerd.

Stijn is nu ruim 2 weken een heuse kleuter met alles wat daarbij hoort. Hij is afgelopen weken enorm gegroeid, zowel in zijn daden als in zijn spraak. Vandaag was dan ook de eerste keer dat hij echt wilde afspreken. Ze kwamen er tussen de middag al mee en de moeder van Ghislaine en ik dachten dat het na schooltijd best anders kon zijn, maar nee hoor. Beide waren enthousiast en wilde nog steeds graag. Dus na schooltijd Ghislaine met ons mee naar huis om een uurtje samen te spelen. Was stiekem toch wel spannend zo de eerste keer een kindje in huis dat je eigenlijk helemaal niet kent. En het ging goed. Ze hebben zowel met als naast elkaar erg leuk gespeeld. Bij het thuisbrengen werd er dan ook flink geknuffeld en gekust.

Ghislaine kan al fietsen zonder zijwieltjes en dat wilde Stijn dus ook proberen. Ik, na wat gezeur van Stijn, de zijwieltjes eraf en hop: Stijn op zijn fiets en hij reed er zo vandoor!! Hij had geen hulp nodig. Hij moet nog wel wat oefenen voor wat meer stevigheid, maar het idee van evenwicht, het sturen en het remmen heeft hij al behoorlijk goed onder de knie. Na het eten dus nog een keer voor op straat en het ging nog steeds toppie. Heeft het oefenen met de loopfiets toch haar vruchten afgeworpen.

Nu we een hond hebben, wordt er uiteraard veel gewandeld. Zo ook afgelopen zondag. Het was een erg lekkere herfstdag: droog, zonnig en warm weer. Dus kids en hond in de auto en op naar de Vlasroot. Lekker wandelen langs het ven, dat een stuk leger was dan ik me nog kan herinneren, waarna er gefruitpicknicked is en uiteraard hebben we met de bladdjes gespeeld.

Op de terugweg naar huis, kwamen we langs de brandweer waar het open dag bleek te zijn. Dus auto aan de kant en wij even kijken. Bram en Niels stonden samen met hun mama te wachten om een ritje in een heuse brandweerauto te maken en Stijn mocht hier ook even van meegenieten. Een rondje meerijden, inclusief sirene en zwaailicht! 

Daarna thuis even een tukkie doen om bij te komen van de drukke schoolweek, waarna we naar de verjaardag van Karin gingen om op een heus springkussen te springen en gezellig met de andere kindjes in de zandbak of lekker binnen met de boerderij te spelen.

Ja, ook Juul is tegenwoordig besmet met het klepper-virus. Stijn heeft haar met zijn enthousiaste geklepper aangestoken.

Juul is al enige tijd druk bezig met het toiletbezoek van haar broertje en het potje. Vanmorgen kwam ze de woonkamer binnen met het potje in de hand, en ze wees naar haar broek. Op mijn vraag of haar broek en luier uit moest, zei ze volmondig: “ja”.

En ik die dacht dat het weer een van haar pogingen zou worden, die niet zou slagen, ging verder in de keuken tot ik in eens een heel enthousiast kindje achter me hoorde. Beentjes onder de poep, maar er lag ook een heuse flinke drol in het potje!

We hebben wel geleerd niet te enthousiast te zijn, dit zegt niets over haar zindelijkheid. We dachten namelijk ook al dat Juul een vroege loper zou zijn en uiteindelijk werd ze dit ook pas met ruim 15 maanden.

Stijn heeft sinds vanmiddag zijn eerste schoolweek op een goede manier afgesloten. Hij is de hele week enthousiast ‘s morgens naar school vertrokken en wanneer hij na zijn boterhammetje weer terug moest, had hij er wederom zin in. Had hij de eerste dag nog weinig te vertellen over hetgeen hij had gedaan, in de loop van de week vertelde hij ons steeds meer. 

Tegen alle verwachtingen in was hij ‘s avonds ook niet heel erg moe. Hij zal het allemaal wel een beetje al gewned zijn van 3 dagen kinderdagverblijf. Nu vrijdagvroegavond, begin je wel te merken dat hij een beetje op aan het raken is. Maar ja, hij heeft ook al een drukke week achter de rug. Zo begon de week met een onderzoek door de luizenmoeders, heeft hij al snel de roze jurk met klik-klakschoenen ontdekt, is er veel voorgelezen en hebben ze met de poppenkast gespeeld en veel gekleurd en buitengespeeld. Uiteraard hebben ze ook al wat geleerd. Hij kent al wat letters, zoals de K van koekjesmonster en de S van snoep.

Op zijn 4e schooldag stond Stijn als jongste kleutertje van de klas goed in de belangstelling: hij vierde zijn verjaardag.

De jarige job mocht 2 kindjes uitkiezen die tijdens het feestje naast hem mochten zitten. Alle kleutertjes wilden dit graag en er werd dan ook door de diverse kindjes luidkeels geroepen dat Stijn hem/ haar moest kiezen!  Uiteindelijk waren Niels en Jente de gelukkigen.

Toen alle kleutertjes netjes in een kring zaten, werden er allemaal liedjes gezongen, waarna 4 kaarsjes op de feesttaart uitgeblazen mochten worden door Stijn. Toen was het tijd voor het dirgent-muzikantenspelletje. Alle kindjes kregen door de hulpjes van die week een instrument en Stijn een dirigentenstokje. Hij mocht aangeven wanneer welke kindjes mohten beginnen en wanneer ze moesten stoppen. Dit was toch even iets teveel in de belangstelling staan, dus Stijn ging maar even lekker bij mij op schoot zitten. Na dit spelletje was het tijd voor de traktatie.

Alle kindjes moesten aan hun tafel met de ogen dicht gaan ‘slapen’ terwijl Stijn zijn traktatie mocht uitdelen. Wat een verrassing: een microfoon gemaakt van stoepkrijt en een spekje met kleine dropveter. Alle kindjes begonnen er meteen mee te spelen en Stijn, die wist wat er in zat en liet even snel zien waar het spekje verstopt zat en wat ermee moest gebeuren: opeten!  En zie hieronder de jongenstafel van klas 1/2b.

We hebben Drikus nu ruim een week en nog altijd is iedereen enthousiast wanneer er met hem gewandeld moet worden. Het is ook vechten wie van de 2 kindjes hem vast mag houden.  En aangezien hij rustig aan de lijn mee wandelt (behalve als hij andere honden ziet), mag zelfs onze kleinste de hond af en toe vast houden.

Stijns schoolcarrière voor de komende jaren is vandaag begonnen. Om de spanning niet te groot te maken, hebben we heel bewust gisteren niet teveel over school gesproken en vanmorgen alleen maar enthousiast erover geweest, maar dat was nergens voor nodig. Stijn was zelf ook hartstikke enthousiast en van enige vorm van spanning was nauwelijks sprake. Bij zijn moeder des te meer.

Vanmorgen eerst Juul naar oma gebracht, waarna Stijn om 8 uur al vroeg of hij al naar school mocht. Was een beetje vroeg, aangezien deze pas om 8:30 begint en het nog geen 5 minuutjes wandelen is. Terwijl ik bezig was de spanning weg te krijgen, vroeg Stijn om de paar minuten of we nu wel mochten vertrekken. Hij had er reuze veel zin in! 

Uiteindelijk was het dan zover, lopend naar school, Stijn aan mijn hand, vond hij het nu wel wat spannender. Op school aan gekomen stonden er een boel ouders met  hun kleutertje aan de hand. En toen was daar het moment dat  ze hun klasje in mochten. Dat was wel even slikken, maar toen ik tegen Stijn zei dat hij prima bij Niels aan tafeltje kon zitten, liet hij mijn hand los en ging lekker ontspannen daarbij zitten, de boel een beetje verkennen. Ik kreeg een dikke handkus en een zwaai en ik mocht vertrekken, … Dat was toch wel een iets ander afscheid als ik verwacht had, maar zeker niet  vervelender. Ik was erg blij dat hij vrolijk van mij afscheid nam en dat hij uit zich zelf zei dat ik wel mocht gaan hoor.

Bij het uitgaan van de school liep Stijn aan de hand van juffrouw Riet en volgens juffrouw Carla had hij het erg goed gedaan en hij heeft meteen even een goed voetje gehaald. Tijdens het buitenspelen aaide hij juffrouw Carla over de arm en zei:”Ik vind jullie lief en heb jullie gemist”. 

Veel te vertellen had hij thuis nog niet, maar na de boterham wilde Stijn meteen weer terug naar school om te spelen. Hij zal het dus wel erg goed naar zijn zin gehad hebben. Toen ik hem aan het einde van de dag ging halen, waren ze buiten aan het spelen. Stijn liep een beetje in zijn eentje rond te kijken. Niemand wilde hem duwen met zijn auto. Toen ik hem vroeg of hij wel een ander kindje geduwd had, was zijn antwoord nee. Ja, voor wat hoort wat, ook al bij kleutertjes. Na het buitenspelen weer netjes in de rij naar binnen toe en toen was het tijd om naar huis te gaan. Nu, na de eerste schooldag,  is hij zich weer vol enthousiasme aan het verkleden en muziek aan het maken.

Zaterdag Stijns 4e verjaardag thuis gevierd. ‘s Morgens kwam onze man beneden en bij het zien van de vlaggetjes was zijn reactie:”Oh mama, wat prachtig!” Het lijkt toch echt te kloppen dat ze met de jaren steeds wijzer worden.

Zijn feestje zou vanaf 11 uur zijn en om half elf vroeg hij zich af waar alle mensen bleven. Hij had er erg veel zin in. Tegen de tijd dat de meeste familie binnen zat, was er  tijd om de kaarsjes uit te blazen en om de taart aan te snijden. Stijn heeft beide erg goed zelfstandig gedaan.Na het gebal was het tijd om lekker te spelen met de neefjes en het nichtje. 

Tegen de tijd dat de familie weer naar huis was, kwamen tegen 2-en alweer de eerste vrienden. En gelukkig was het weer zo goed dat ze veel buiten hebben kunnen spelen, politie en boefje met Juul als gevangene in de voetbalgoals, en heerlijk hebben gepicknicked.  Totdat Drikus zich er mee ging bemoeien en de worstjes wilden gaan opeten. Wat dat betreft is het toch wel een echte vuilnisbak die alles wat eetbaar is, naar binnen weet te werken.

Na het enthousiaste buitenspel was het tijd voor heerlijke zing-, dans- en verkleedspelletjes om de avond met broodjes frikadelen kroket af te sluiten.

Stijn heeft, naar eigen zeggen, een geweldige verjaardag gehad. En hij heeft enorm leuke cadeautjes gekregen waar hij zondag volop mee gespeeld heeft. Dank jullie wel allemaal.