Woensdag was het eigenlijk Sinterklaas bij Waterschap McDonalds, zoals het Waterschap door Stijn genoemd wordt. Door zijn griepje kon hij hier niet bij aanwezig zijn en toen ik opperde om alleen met Juultje te gaan, werd hij toch erg verdrietig. Wel was hij zeer verrast dat de Sint toch een cadeautje voor hem en Juul bij mama op het werk had achtergelaten.

Zaterdag kwam Sinterklaas bij de Edco. Na een heuse speurtocht met opdrachtjes door het magazijn, vonden we de Sint. Gelukkig was het niet druk en konden we meteen aansluiten om bij de Sint een liedje te zingen en pepernoten en een cadeautje te ontvangen. Stijn was dolenthousiast en wilde graag liedjes zingen en gezellig bij Sinterklaas op schoot zitten. Juultje daarentegen moest weinig van de vreemde mannen hebben en bleef vanaf een afstandje het geheel al dansend bekijken. Toen we naar huis gingen, bleek stijn toch al op jonge leeftijd boevenstreken te hebben. Hij had van de Edco stiekem een barbiepop meegenomen uit de speelbak. En toen wij er iets van zeiden, was Stijn commentaar: “Sssst, niet verklappen.” We hebben maar even een hartig woordje met hem gesproken en verteld dat het niet mocht, zomaar speelgoed meenemen van een ander omdat je het leuk vindt.

En toen was het zondag. Sinterklaas zou samen met wat pietermannen bij ons thuis langs komen. Spannend! Eerst gezellig met opa en oma frietjes gegeten, liedjes gezongen en getekend en toen BOINK! Er werd op het raam geklopt. Stijn pakte snel opa’s hand en Juultje die van mij voordat we naar de voordeur liepen. En daar was hij dan: Sinterklaas met 3 zwarte pieten.

Toch wel behoorlijk gespannen, ging Stijn de clown uithangen en gek doen. Juul begon te jammeren terwijl ze bijna in mij kroop. Angst, spanning, geknijp in mijn armen en veel gejammer. De volgende dag op school hoorde ik juffrouw Carla van de kinderaktiviteitencommisie er nog over spreken. Juul moest niets hebben van die vreemde mensen in haar veilige omgeving. En terwijl Stijn gezellig met Sinterklaas en de pieten aan het kletsen, gek doen en zingen was, heeft Juul mij bijna helemaal fijn geknepen. Ik voelde haar steeds meer verkrampen en verhit raken en telkens als ik mijn stevige greep wat liet verslappen, pakte ze mijn armen weer stevig om haar heen. Toen het bezoek weer vertrokken was, kwam Juultje weer los en liep ze met haar verhitte bolletje weer vrolijk als altijd te dansen, pepernoten te zoeken en te tekenen. Voor Stijn was het een geweldige ervaring, maar voor Juul eerder een wat traumatische gebeurtenis, die hopelijk snel verwerkt wordt.

Voor ze naar bed gingen wilde ze nog wel de schoen zetten, tegen het advies van Eric en mij in. Ze waren al genoeg verwend dit weekend, dachten wij. Toen Stijn eindelijk in bed lag, zei hij nog: “oma, het was wel een hele spannende dag hè?”. En ook al ging het naar bed brengen niet helemaal vlekkeloos, de nacht hebben ze alle twee toch goed geslapen. Toen we maandagmorgen naar beneden gingen voor de boterham, was Stijn erg benieuwd naar zijn schoen en ondanks mijn waarschuwing niet teveel te hopen, was hij toch erg verdrietig toen zijn schoen leeg bleek te zijn.

Op school aangekomen, bleken de Pieten de deuren met inpakpapier afgesloten te hebben. En wie van alle kleuters stond voorop om samen met enkele andere kleintjes het inpakpapier te verscheuren? Stijn van Loenhout, de jongste kleuter van zijn klas.

Afgelopen maandag was het dan zover. De keuze diende nu echt gemaakt te worden of we de kinderen wel of juist niet gingen laten vaccineren. De beslissing werd al deels voor ons door het lot bepaald. Misschien wel mede doordat Stijn het hele weekend al veel te laat in bed lag, werd hij maandagmorgen met flink wat koorts wakker. Hij mocht dus niet ingeent worden. Met Juul ben ik rond het middaguur naar de wijk gegaan en ze heeft zich behoorlijk stoer en goed gedragen. Bekijk onderstaand filmpje maar dat van Juul en mij is gemaakt door het Eindhovens Dagblad:

Wat we met Stijn gaan doen die nu alweer is opgeknapt is nog niet duidelijk. Wordt hij morgen niet gevaccineerd, dan mag hij niet meer meedoen met de eerste ronde van de GGD.

 Stijn en Juul hadden een uitnodiging gekregen van de Sint om de schoen te zetten bij Lieke. Dus wij deze donderdagavond naar de familie Van Rooij gebracht, flink gezongen en gedanst om toch later als gepland thuis in bed te liggen. Het eerste wat Stijn zich afvroeg toen hij vrijdag wakker werd, was of zijn slofje gevuld zou zijn. Toch moest er eerst naar school gegaan worden. Tegen etenstijd snel naar Lieke om te kijken of en zo ja wat er in de schoentjes zat. En ja hoor, de pietermannen hadden lekkere snoepjes en spelletjes, memory van de sprookjesboom voor Stijn, een speelketting voor Lieke en een puzzel van Bumba voor Juul in de schoentjes gestopt. En terwijl de mannen frietjes gingen halen, heeft Juul leuk gespeeld met Lieke, die prinsesheerlijk vanuit haar nieuwe stoeltje op ooghoogte kon genieten van hetgeen Juul aan het doen was. Uiteindelijk zijn we weer veel te laat naar huis gegaan, met de hoop dat de kids lekker lang zouden uitslapen, maar nee hoor.

Half zeven stonden ze weer frisser en fruitiger als de papa en mama naast hun bed. Boodschappen gedaan en de rest van de dag lekker thuis doorgebracht met de nieuwe spelletjes. ‘s Avonds weer veel te laat naar bed om zondag toch eindelijk een beetje uit te slapen. Stijn kwam tegen zessen bij ons in bed gekropen om verder te slapen en Juul was ook al vroeg wakker, maar de dames zijn lekker in Stijns bed gekropen en hebben hier verder geslapen tot 9 uur! Toen de spullen gepakt om tegen elven richting Amsterdam te vertrekken. We hoopten dat Stijn en Juul hun middagdut in de auto zouden doen. De eerste heeft dat ook prima gedaan, maar de jongste wilde er niets van weten en heeft de heel weg lekker wat gedoezeld en gekletst. Het lijkt er op dat haar middagslaapjes steeds korter worden en mogelijk zelfs een keer overgeslagen kunnen worden. In Amsterdam eerst gebak gegeten waarna we naar het Westerpark zijn gewandeld om in de natte, modderige speeltuin te spelen. Weer terug bij Koen zijn de kinderen met fijn samen in bad gegaan. Koen vond het leuk om een bak water over Stijns hoofd te gooien, Stijn vond dit niet erg en deed het terug bij Koentje. Deze laatste was hier niet van gediend en begon even flink te mopperen. Toch was het wel heerlijk badderen zo samen en dit feestdagje werd knus voorlezend door oma afgesloten op de bank. Om uiteindelijk weer veel te laat thuis in bed te liggen.

Zondag was het 75-jarig jubileumconcert van de Harmonie waar papa veel jaren deel van heeft uitgemaakt. Onder ander ome Henk, ex-dirigent van de drumband, werd gehuldigd met zijn 50 jaar lidmaatschap. Als verrassing waren de oud-drumbandleden gevraagd om op te treden, zo ook Eric. En dus gingen wij vol trots papa bewonderen. Was Stijn tijdens het Promsconcert  van februari nog niet zo enthousiast als toehoorder,  deze keer was hij dat wel. Hij begon weer met zijn handjes voor de oren en Juul die dit zag deed haar grote broer na. Na de eerste 2 nummers van het jongerenorkest kwamen ze beide los en begonnen mee te deinen en te klappen. Zou er dan toch nog iets qua muzikaliteit van de familie Van Loenhout/ Van Rooij in onze kinderen zitten? Rammen met de drumstokjes kunnen ze in ieder geval als de beste.

Zaterdag is Sinterklaas aangekomen in het land. Het begin van een leuke en spannende periode. ‘s Morgens eerst met Stijn naar het City Centrum waar we de eerste pieten ‘live’ gezien hebben. Toen Stijn de donkere mannen in felgekleurde kleding zag lopen, pakte hij toch maar even mijn hand vast voor de zekerheid. Dit was voldoende om hem genoeg zelfvertrouwen te geven om tegen de pieten te kletsen.

Terwijl Juul in bed lag, hebben we de intocht op televisie gekeken. Na 3 kwartier wilde ik met Drikus gaan wandelen, en Stijn wilde graag mee. Zo heel spectaculair was de intocht voor onze man dus blijkbaar nog niet. Maar tegen drieeën zouden we de intocht van de SInt in Veldhoven gaan kijken. Nu zouden we Sinterklaas van dichtbij en live langs zien komen. Stijn was nu wel erg enthousiast en ook Juultje had er zin in. Maar deze laatste wist toch wel mijn been goed te pakken bij het zien van al die zwarte mannen in felgekleurde pakken. Was toch wel spannend! Op het Meiveld mochten de kindjes gezellig bij de Piet gaan zitten. Juul ging er al niet graag bij zitten en na een paar tellen wilde ze dan ook erg graag weg. Rondlopen en rondkijken naar alles, snoepjes ontvangen, maar niet veel meer.

Uiteraard mocht er ‘s avonds ook nog de schoen gezet worden. De schoentjes en tekeningen bij de kachel en Stijn die luidkeels zijn geleerde liedjes aan het zingen was. Juul die danste en neuriede gewoon gezellig mee.

Vorige week heeft de hele week het circus Belly Wien op het grote terrein bij ons achter gestaan. Aangezien we gewoon op het terrein konden, gingen we na het wandelen met Drikus vaak even langs de kamelen, paarden, aapjes, tijgers, olifanten, giraf en hangbuikzwijn. Erg leuk om zo dichtbij de beesten te kunnen komen. Bezoekers waren enkel van de beesten gescheiden door een dun schrikdraad, zelfs bij de olifanten!  Tijgers, aapjes en paarden stonden wel in een afgesloten kooi.  Leuk was dat we gezien hebben hoe en wat de tijgers te eten krijgen, flinke spareribs die over het hek gegooid worden. De giraf mochten we de laatste dag zelfs wat te snoepen geven. Spannend!

Zondag hadden we met de vrienden afgesproken om naar Bladel, naar de Hooiberg te gaan. Dus Juul op tijd te bed voor haar middagslaap. Gelukkig was dit niet al te moeilijk en toen we tegen half een vertrokken had ze dan ook bijna 1,5 uur geslapen.

Vanaf de familie Prinsen vertrokken we met z’n allen naar Bladel. Wat een goede zin had iedereen. Daar aangekomen hoefden we nauwelijks entree te betalen, alleen voor de kinderen boven de 2 jaar werd entree verwacht. Dat zou een goedkoop middagje worden, … Dus niet heel erg bleek aan het einde. Maar dat mocht de pret niet drukken.

In de speelboerderij hebben alle 8 kindjes enorm genoten. Stijn ging meteen al helemaal los en klom met Koen in de peuterhoek bij de autootjes en later in de enorme klim-/ klautertoren. En eigenlijk hebben we hem de rest van de middag niet meer echt veel gezien. Juul was bij de autootjes ook fanatiek aan het rijden, maar in het peuterklimrek moest ik haar eerst even ‘dwingen’ om van de glijbaan in de ballenbak terecht te komen. Eenmaal deze ervaring rijker was ze niet meer te stoppen. Zo erg zelfs dat we haar halverwege de middag kwijt waren. Ze was samen met Benthe in het grote klimrek geklommen voor kindjes vanaf 4 jaar. Hier was ze ook al wel eerder in geweest maar nog niet zonder Eric of mij. Het was dus wel schrikken maar ook meteen een opluchting toen we haar samen met Benthe vrolijk voorbij zagen glijden vanaf de enorme hoge en snelle glijbaan, zo de ballenbak in! 

Buiten was een enorme fiets-/skelterbaan. En ik die dacht dat Juul te klein was om met de grotere kindjes mee te fietsen, had me behoorlijk in mijn dochtertje vergist. Wilde ik haar bij Koen achterop zetten, opeens zat ze zelf op een driewielertje en ging er als een speer  vandaar. Stijn vond het eigenlijk wel prima en zat net zo lief achterop als dat hij zelf moest fietsen. Ik denk dat we ons toekomstbeeld wat bij moeten stellen wat betreft onze zoon. Een echte Stijn ‘ Boonen’  zal hij toch niet worden.

Later is er nog flink gegleden van de grote blauwe glijbanen. Stijn kon er al helemaal zelf af, maar voor Juul was het allemaal toch wat te steil en te snel. Ze wilde wel graag alleen, maar dat was niet helemaal verantwoord. Zelfs als ik haar alleen in de baan liet met mij ernaast glijdend en haar stevig vasthoudend, vloog ze bijna uit de baan. Beneden aangekomen was het wel even bijkomen, maar meteen daarna liep ze weer snel naar de trap om nog een keer te gaan.

Hoe een leuke dag het ook was, het was ook erg vermoeiend. Zeker voor een peuter van 1,5. Juul raakte tegen etenstijd moe en kon ook niet meer zo veel hebben. Er was dan ook weinig meer nodig om de glimlach te vervangen door een droevig gezichtje. Gelukig was dit maar van korte duur en werd al vrij snel de frietjes gebracht. Hier is weer van gesmikkeld en toen was het dan echt tijd om naar huis te gaan. Naar alle verwachtingen in, viel Stijn al vrij snel in slaap. Juul niet. Die heeft nog vrolijk meegeklapt en gezongen met Nick & Simon en K3. Thuis even sop, sop in bad om daarna meteen onder de wol te gaan. Ook nu weer is Stijn als een blok in slaap gevallen. Juul heeft nog ruim een half uur liggen kletsen.

Vanmorgen gingen de kleuters wandelen bij de Toterfout in zandoerle onder begeleiding van een gids van het IVN. Ik zou als chauffeur meegaan. Ik was erg benieuwd naar de wandeling en de paddenstoelen, maar vooral ook hoe Stijn zich in de klas een beetje gedraagt. Hij vertelt erg weinig over school en over zijn vriendjes en vriendinnetjes en veel moet er dan ook geraden worden. Door slimme vragen te stellen, komen we al wel een eind, maar voor ons gevoel nog maar een klein deel van zijn belevenissen.

Dus mijn vrije woensdag omgeruild met Erics papadag. ’s Morgens Juul weer naar opa en oma, op school hup 3 kinders in de auto en toen richting de Toterfout. Na een verdeling in 2 groepen voor de wandeling, vlogen de kinderen vlug de bossen in op zoek naar paddenstoelen, gronddiertjes en allemaal verschillende blaadjes. De een was nog enthousiaster als de ander en meerdere kindjes hadden, op advies van juffrouw Carla, een spiegeltje, vergrootglas en plastic tas bij zich. Stijn was dit ‘vergeten’ te vertellen. Maar gelukkige rende ook onze man het bos in en was ook hij heel even enthousiast op zoek naar paddenstoelen. Al snel hadden hij, Anna, Ghislaine en nog wat kindjes enkel nog maar oog voor de takken in het bos. Tot dat het spel te lomp en gevaarlijk werd, werd er veelvuldig met de stokken gespeeld en deze werden erg hardhandig gebroken. Tegen het einde kwamen we nog een paar echte paddestoelen tegen, rode met witte stippen. Op een ervan had kabouter Spillebeen zitten wippen, … Bij de auto’s aangekomen lag er nog een flinke plas modderwater waar de kinders hard in zijn gesprongen. Gelukkig hadden de meeste laarsjes aan, maar het kon toch niet voorkomen worden dat enkele van hun, waaronder onze vriend Stijn, eruit zagen als kleine varkentjes die in de modder gerold hadden.

Op zondag was het tijd voor ons bezoekje aan mijn oma, Stijn en Juuls superoma. Uiteraard moest er eerst gespeeld worden met Koen. En aangezien tante Wendy nog moest werken, zijn opa, de kleinkinderen en ik samen naar de speeltuin geweest. Bungelend aan de rekken om dan voor dood neer te vallen, zo hard mogelijk wippen op de wipkippen en ook nog ijsjes/ lollys/frietjes verkopen in het huisje. Kortom, de fantasie was weer behoorlijk in ontwikkeling. En daarna na de boterham tante Wendy, Koen, Stijn en Juul bij mij in de auto en hop richting Brussel. Nog een flinke tocht zo, maar gelukkig hadden we geen last van files. In Brussel even rongedold in het huis van oma, lekker gedronken en de kindjes op de bank gesmikkeld van hun chipjes en gebak om daarna weer richting Veldhoven terug te keren.  Deze keer was de reis vervelender door het herfstweer en door het geklets tussen de volwassen en een hierdoor belangrijk gemiste afslag, waren we veel te laat terug in de Kempen. Gelukkig hebben de kinderen zich goed gedragen in de auto en viel het naar omstandigheden nog redelijk mee. We zijn er toch wel achter gekomen dat eventjes naar Brussel op en neer rijden, toch wel een flinke klus is. Zeker met 3 kleine kinderen en een zwangere mama. En dan nog te bedenken dat deze zwangere met 3-jarige zoonlief nog door moest naar Amsterdam, … Volgende keer toch anders uitvoeren.

 Afgelopen zaterdag was het dan eindelijk zover: Stijn ging naar ‘zijn’ meisjes, naar Karen, Kristel en Josje. Wat had hij er een zin in (zijn papa en mama ook trouwens).

‘s Middags eerst Juul bij opa en oma afgezet en even gespeeld met neef Koen, waarna we richting de familie Janssen reden. Om van hieruit richting het Indoor Sportcentrum te gaan. Daar aangekomen bleek het al behoorlijk druk, maar we konden gelukkig toch redelijk snel naar binnen naar onze plaatsen, waar Stijn een beetje zenuwachtig en gespannen de hele bedoeling in zich op aan het nemen was.

En toen was het dan eindelijk zover. De meisjes kwamen op en begonnen met hun show. Het eerst uur  ging goed, maar toen was Stijn op. Hij moest naar de wc en hier in de rustige ruimte zei onze kleine, grote man dat hij graag naar huis wilde en hij begon bijna te huilen. Alle indrukken waren hem net iets teveel geworden. Gelukkig ging het snel weer beter. Bij terugkomst in de zaal lekker bij mama of papa op schoot gezeten om even tot rust te komen om daarna weer enthousiast mee te hupsen. En toen was daar Kassandra. Het rare  tovermeisje die Josjes stem had gestolen en heel gek aan het dansen was op het podium. Dat mocht niet en dus werd Stijn weer wat stiller. Gelukkig maar even, totdat de stem weer terug was getoverd bij Josje. Toen ging het met Stijn ook weer wat beter. Heel fanatiek meegedanst en gezongen, zoals hij thuis altijd doet, heeft hij niet. Maar hij heeft gelukkig van alles genoten. Eric en ik hadden het er al over: grote mond en klein hartje. En dat bleek ook wel. Na afloop had Stijn weer volop buurt en was de show geweldig geweest. Wel 10x!  

En na het concert was er afgesproken om met z’n allen naar de McDonalds te gaan. Stijn weer erg enthousiast en hij wilde friet met een frikadel.  Blijkt wel weer dat we voor hem eigenlijk net zo goed naar de friettent kunnen gaan. En voor mij ook zeker gezien de belachelijk lange wachttijden daar in het weekend.