Zondag hadden we met de vrienden afgesproken om naar Bladel, naar de Hooiberg te gaan. Dus Juul op tijd te bed voor haar middagslaap. Gelukkig was dit niet al te moeilijk en toen we tegen half een vertrokken had ze dan ook bijna 1,5 uur geslapen.

Vanaf de familie Prinsen vertrokken we met z’n allen naar Bladel. Wat een goede zin had iedereen. Daar aangekomen hoefden we nauwelijks entree te betalen, alleen voor de kinderen boven de 2 jaar werd entree verwacht. Dat zou een goedkoop middagje worden, … Dus niet heel erg bleek aan het einde. Maar dat mocht de pret niet drukken.

In de speelboerderij hebben alle 8 kindjes enorm genoten. Stijn ging meteen al helemaal los en klom met Koen in de peuterhoek bij de autootjes en later in de enorme klim-/ klautertoren. En eigenlijk hebben we hem de rest van de middag niet meer echt veel gezien. Juul was bij de autootjes ook fanatiek aan het rijden, maar in het peuterklimrek moest ik haar eerst even ‘dwingen’ om van de glijbaan in de ballenbak terecht te komen. Eenmaal deze ervaring rijker was ze niet meer te stoppen. Zo erg zelfs dat we haar halverwege de middag kwijt waren. Ze was samen met Benthe in het grote klimrek geklommen voor kindjes vanaf 4 jaar. Hier was ze ook al wel eerder in geweest maar nog niet zonder Eric of mij. Het was dus wel schrikken maar ook meteen een opluchting toen we haar samen met Benthe vrolijk voorbij zagen glijden vanaf de enorme hoge en snelle glijbaan, zo de ballenbak in! 

Buiten was een enorme fiets-/skelterbaan. En ik die dacht dat Juul te klein was om met de grotere kindjes mee te fietsen, had me behoorlijk in mijn dochtertje vergist. Wilde ik haar bij Koen achterop zetten, opeens zat ze zelf op een driewielertje en ging er als een speer  vandaar. Stijn vond het eigenlijk wel prima en zat net zo lief achterop als dat hij zelf moest fietsen. Ik denk dat we ons toekomstbeeld wat bij moeten stellen wat betreft onze zoon. Een echte Stijn ‘ Boonen’  zal hij toch niet worden.

Later is er nog flink gegleden van de grote blauwe glijbanen. Stijn kon er al helemaal zelf af, maar voor Juul was het allemaal toch wat te steil en te snel. Ze wilde wel graag alleen, maar dat was niet helemaal verantwoord. Zelfs als ik haar alleen in de baan liet met mij ernaast glijdend en haar stevig vasthoudend, vloog ze bijna uit de baan. Beneden aangekomen was het wel even bijkomen, maar meteen daarna liep ze weer snel naar de trap om nog een keer te gaan.

Hoe een leuke dag het ook was, het was ook erg vermoeiend. Zeker voor een peuter van 1,5. Juul raakte tegen etenstijd moe en kon ook niet meer zo veel hebben. Er was dan ook weinig meer nodig om de glimlach te vervangen door een droevig gezichtje. Gelukig was dit maar van korte duur en werd al vrij snel de frietjes gebracht. Hier is weer van gesmikkeld en toen was het dan echt tijd om naar huis te gaan. Naar alle verwachtingen in, viel Stijn al vrij snel in slaap. Juul niet. Die heeft nog vrolijk meegeklapt en gezongen met Nick & Simon en K3. Thuis even sop, sop in bad om daarna meteen onder de wol te gaan. Ook nu weer is Stijn als een blok in slaap gevallen. Juul heeft nog ruim een half uur liggen kletsen.