Vanmorgen gingen de kleuters wandelen bij de Toterfout in zandoerle onder begeleiding van een gids van het IVN. Ik zou als chauffeur meegaan. Ik was erg benieuwd naar de wandeling en de paddenstoelen, maar vooral ook hoe Stijn zich in de klas een beetje gedraagt. Hij vertelt erg weinig over school en over zijn vriendjes en vriendinnetjes en veel moet er dan ook geraden worden. Door slimme vragen te stellen, komen we al wel een eind, maar voor ons gevoel nog maar een klein deel van zijn belevenissen.

Dus mijn vrije woensdag omgeruild met Erics papadag. ’s Morgens Juul weer naar opa en oma, op school hup 3 kinders in de auto en toen richting de Toterfout. Na een verdeling in 2 groepen voor de wandeling, vlogen de kinderen vlug de bossen in op zoek naar paddenstoelen, gronddiertjes en allemaal verschillende blaadjes. De een was nog enthousiaster als de ander en meerdere kindjes hadden, op advies van juffrouw Carla, een spiegeltje, vergrootglas en plastic tas bij zich. Stijn was dit ‘vergeten’ te vertellen. Maar gelukkige rende ook onze man het bos in en was ook hij heel even enthousiast op zoek naar paddenstoelen. Al snel hadden hij, Anna, Ghislaine en nog wat kindjes enkel nog maar oog voor de takken in het bos. Tot dat het spel te lomp en gevaarlijk werd, werd er veelvuldig met de stokken gespeeld en deze werden erg hardhandig gebroken. Tegen het einde kwamen we nog een paar echte paddestoelen tegen, rode met witte stippen. Op een ervan had kabouter Spillebeen zitten wippen, … Bij de auto’s aangekomen lag er nog een flinke plas modderwater waar de kinders hard in zijn gesprongen. Gelukkig hadden de meeste laarsjes aan, maar het kon toch niet voorkomen worden dat enkele van hun, waaronder onze vriend Stijn, eruit zagen als kleine varkentjes die in de modder gerold hadden.