De dag begon al erg verassend: wit! De winters beginnen steeds meer te worden, zoals een winter hoort te zijn. Koud met regelmatig wat sneeuw en een lekker zonnetje. Dus werd er na de boterham hard gewerkt buiten. De stoep voor en achter werd grondig schoongeveegd, en mede dankzij Stijn & Juul werd het een gezellig gebeuren, zingen, gek doen en koekjes bij buurman John halen. Daarna was het tijd om Drikus uit te laten. En toen werd weer een groot verschil tussen Stijn en Juul duidelijk. Juul actief en niet direct lui te noemen vond het heerlijk om in de sneeuw te wandelen en samen met mij de slee te trekken, Stijn daarentegen zit het liefst de hele tijd op de slee om prinsheerlijk voortgetrokken te worden door zijn kleine zusje.

Na de boterham richting Amsterdam om Koens 3e verjaardag te vieren. Toch ook weer leuk om te zien hoe Koen, Stijn en Juul gezellig samen kunnen spelen, verkleed als dinosaurus of pietje. Juul vond het ook gezellig om met Sam te knuffelen, zittend op de bank met Sam op schoot: 2 lieve, knappe nichtjes.

Woensdag 20 januari is ons nieuwe vriendinnetje Guusje geboren. Gelukkig is alles goed gegaan en dus stonden wij woensdagavond in het ziekenhuis om Bart, Linda en Lieke te feliciteren met hun pracht van een dochter. En Eric, die is vol trots aan het genieten van zijn nieuw peetoomschap.

Juul sliep al enige tijd slecht. Ze wilde alles wat haar grote broer deed en zo ook slapen in het grote bed. Dus kreeg ze alvast haar verjaardagscadeautje van een ons: een peuterbed, inclusief gezellig dekbed. Volgende stap is het vernieuwen van haar kamer, maar dat zal nog even op zich moeten laten wachten.  

Voor Stijn was de overstap van een ledikantje naar het grote bed best moeilijk. Voor Juul leek deze stap een stuk kleiner. De eerste nacht sliep ze erg goed! Maar toen begonnen de ‘problemen’.  Juul wil ‘s avonds niet  meer gemakkelijk naar bed en ze wordt nagenoeg elke nacht rond vier/ vijf wakker en eindigt dan de nacht tussen Eric en mij in. En hadden we ‘s middags na de boterham nog wat rust tijdens haar middagdut, sinds het grote bed is ook dat afgelopen. Ze vindt zichzelf te groot voor een middagslaapje thuis. Gelukkig houdt ze het wel redelijk goed vol tot bedtijd. Bij Floddertje gaat ze nog wel lekker met de andere kindjes te bed, dus ze komt nog wel redelijk aan de benodigde slaap.

Gistermorgen is op 12 januari ons kleine nichtje Sam Robin geboren. Gelukkig had Stijn woensdag studiedag dus konden wij al meteen de dag na de geboorte richting Amsterdam rijden om haar te bewonderen. En wat een mooi, gaaf meisje. Zelf vind ik dat ze wel wat trekjes van Juul heeft, maar die mening wordt thuis niet geheel gedeeld. Stijn was als 2,5 jarige peuter al erg lief voor zijn zusje, en ook Sam werd weer heel lief bewonderd en geaaid. De naam werd nog regelmatig vergeten, dus werd ze telkens baby genoemd en daar heeft hij natuurlijk ook weer gelijk in.

Ook Juul vond haar nichtje wel interessant toen deze zich bij mij op schoot bevond, maar Juultje is in haar poging om lief te zijn toch nog wel wat hardhandig. Zondag weer terug naar het noorden zodat Eric zijn nichtje ook live kan zien.  Foto’s zijn leuk, maar de geur, het boorlingenuiterlijk en vooral ook die overgave en ontspanning van zo’n babietje in je armen blijft toch altijd weer mooi en wonderlijk.

Vrijdag in de loop van de dag vertrokken we met ons gezinnetje richting Kerschenbach om daar het eerste weekend van het nieuwe jaar in alle rust door te brengen.

Oudjaarsavond werd begonnen met een gezamenlijke gourmet, waarna we tegen zevenen vuurwerk voor de kinderen af staken.  Toen de kids te bed lagen, begon voor Eric en mij een rustige avond met hapjes, wijn en Nederland 1. Iets voor twaalven werd Stijn wat moeizaam wakker gemakt, maar bij het woord vuurwerk, gingen zijn oogjes toch snel open. Wat we aan tafel al een beetje geoefend hadden, werd iets voor twaalven in de praktijk toegepast, terugtellen vanaf 10. 2 Glaasjes bubbeltjeswijn en een champagneglaasje water voor Stijn. Kussen, proosten op het nieuwe jaar en uiteindelijk vuurwerk! Stijn vond al het vuurwerk vet cool, maar ook wel erg spannend. Net bij onze laatste vuurpijl werd Juultje wakker. Ook zij heeft nog geproost en naar het vuurwerk van Kerschenbach mogen kijken. Drikus die vond het allemaal best en voor hem hoeven we dan ook niet meer te vluchten volgend jaar. Daarna nog even gespeeld en hop iedereen naar bed. De volgende morgen werd er heerlijk uitgeslapen tot negen uur.

Vrijdag de hele dag niets uitgevoerd. Lekker wat televisie gekeken, met de kinderen en Drikus gespeeld en gewandeld. Alleen Juul was behoorlijk actief in mopperen, zeuren en hysterisch huilen. Ons meisje was uiteindelijk oververmoeid en wilde de hele dag niet zus en niet zo en niet dit maar zeker ook niet dat. Toen ze uiteindelijk met veel geduld van Erics zijde tegen half tien voor het eerst die dag echt ging slapen in het grote bed, begon voor ons de echte rust.

Zaterdag hoopte we op een flink pak sneeuw, maar er lag niet meer dan een dun laagje dat de naam sneeuw niet echt eer aan deed. Na de klok ruim rond te hebben geslapen, werd Juul gelukkig wel veel gezelliger wakker dan gisteren. Wat ons opviel is dat Juul gedurende haar veel voorkomende buien echt alles wil doen, wat Stijn ook doet. Tevens accepteert ze ook nauwelijks nog hulp van Eric of mij. Alleen Stijn mag haar nog helpen, maar dit is ongeveer hetzelfde als de lamme die de blinde helpt. Niet altijd een groot succes dus.

En zondag was het weer tijd om langzaamaan de spullen te pakken en terug richting Veldhoven te rijden. Maar niet voor we eerst lekker in de 15 cm dikke sneeuw! gespeeld hadden. De slee werd uit de kelder gehaaled en hop met z’n allen naar het weiland om van de helling af te gaan sleeën. Juul weet nog steeds niet zo goed raad met de sneeuw. Er doorheen wandelen is prima, maar sleeën of sneeuw vast pakken is nog wat onwennig. Toen we haar eindelijk op de slee hadden, was het wel een behoorlijke domper dat deze kantelde en beide kindjes met hun snoetjes in de sneeuw belandden. Klaar was mevrouw met de sneeuw. Dus verder bij mij op de arm, terwijl Eric, Stijn en Drikus als een stel dolle van de helling afgleden.

Uiteindelijk hebben, we ondanks de nachtelijks strubbelingen met voornamelijk Juul, een erg goed weekend gehad. Maar volgend jaar doen we het toch weer gezellig met de vrienden.