Afgelopen zondag is de finale van het WK2010 in Zuid-Afrika gespeeld. Wat een historische gebeurtenis had moeten zijn, liep uit op teleurstelling. En ja, voor de 3e keer (1974, 1978 en 2010) zat Nederland in de finale. En nee, voor de 3e keer heeft Nederland het weer niet gehaald. Ook voor Stijn was de teleurstelling groot. Hij weet nog niet precies wat het verlies allemaal in Nederland te weeg brengt, maar toen ik hem maandagmorgen vertelde dat we tegen Spanje met 1-0 verloren hadden, zei onze man met een verdrietig stemmetje: ”Ik wilde dat Nederland moest winnen!”

Gelukkig is het verdriet alweer snel vergeten. Mede dankzij de barbietaart die ik vast voor zijn verjaardag gemaakt heb en het prinsessenspel dat hij samen met Tammi speelde. De chauffeurprinses zou de schommelprinses wel even op vakantie brengen naar Frankrijk.

Het is nu ruim een week echt zomer in Nederland. Je merkt dat de kinderen er nu wel een beetje last van beginnen te krijgen. Niet direct van de hitte overdag, maar vooral van de warmte in huis. De nachten worden steeds korter, later naar bed en veel vroeger wakker, waardoor de kinderen doodop raken.  Voor Juul haar zindelijksheidsstappen is dit weer erg goed, ook al lijkt het toch niet zo hard te gaan als we gehoopt hadden. In haar blootje gaat het goed, met haar kleertjes aan vergeet ze toch nog vaak op tijd aan te geven dat ze moet plassen. De bewustwording is er in ieder geval al wel bij ons dametje.

Zaterdag was er afgesproken met Familie Van Loenhout om ‘s middags eerst te gaan wandelen bij de Molenvelden om daarna bij ons thuis te gaan barbecueën.  Stijn was in de ochtend al enorm slecht aan het luisteren en toen ik dreigde met de mededeling dat hij dan niet met zijn neefjes mee mocht gaan wandelen, werd hij alleen maar opstandiger. Hij wilde juist thuis blijven. Ons luie kereltje had geen zin om in de bossen te gaan wandelen, en dat heeft hij gedurende de 3 km durende wandeling erg duidelijk gemaakt. Gelukkig trok hij na de wandeling bij en speelde hij weer volop en had hij de grootste lol. Na het eten hebben de neefjes en nichtje erg leuk samen gespeeld op de trampoline. De oudste hielden volop rekening met de benjamin en waren dan ook erg voorzichtig met hun nichtje.

Zondag was het een relaxdagje. De gehele dag thuis doorgebracht en weer genoten van het samenspel van Stijn en Juul: samen vadertje en moedertje spelen, fietsen, gek doen op de trampoline en springen en glijden in het zwembad. Stijn is sinds kort redelijk watervrij en waaghalserig geworden in het zwembad en je ziet dat Juultje hem na probeert te doen.

Tijdens het rustmoment, Belle en het Beest kijken, kwam de gevoeligheid van Stijntje weer naar boven. Hij werd waarempel emotioneel en verdrietig van de film. En ook later op de avond, toen er werd gesproken over Benthe (dochtertje van vrienden) in het ziekenhuis, werd hij weer heel verdrietig, omdat hij het zo zielig vond voor haar. Hij kon  zwemmen en Benthe moest in bed liggen. Deze emoties en medeleven kwamen ook al naar boven toen Lieke zo ziek was. Je merkt dan toch dat kinderen veel oppikken van wat er allemaal gezegd wordt, ook al probeer je als ouder je kind tegen de meest ernstige informatie te beschermen.

Er stonden voor dit weekend geen afspraken op de agenda en de weersvoorspellingen waren goed, dus werd de auto ingeladen om richting de Eiffel te vertrekken. Weer een heerlijk ontspannen weekend met z’n vieren, tuin omgetoverd tot kleine kinderspeeltuin met zandbak, tentje en zwembad, lekker gelezen, gespeeld en verder helemaal niets!

Stijn en Juul sliepen op 1 kamer en dan merk je goed dat ze het toch niet echt gewend zijn. De eerste avond lagen ze er al net na zevenen in en sliepen ze pas ver na half negen. Leuk om dan te volgen welke verhalen er allemaal verteld worden. Stijn stelt hele toneelstukken voor en Juul volgt hem dan blindelings. Wil Juul iets hebben, vraagt ze het aan Tijntje, zoals ze hem sinds kort liefkozend noemt.

Overdag is er weinig meer gedaan dan gespeeld in het zwembad, met Drikus gewandeld in de bossen, aan het meer of gewoon lekker gelezen, geluierd, gespeeld met de kinderen en voetbal gekeken. Zo’n weekend van niets moeten zouden er best vaker mogen zijn.

Vandaag had Stijn schoolreisje. Het thema was de Sprookjesboom en dus werden er allerlei spelletjes in sprookjesstijl gespeeld en was het verzoek om de kindjes en de hulpouders verkleed te laten komen. Het liefst als sprookjesfiguur, maar door het warme weer werd Stijn gewoon voetballer op het witte paard.

Stijn was al ruim een week druk met het schoolreisje. Hij was er al een aantal maal ‘s nachts overstuur van wakker geworden, omdat hij niet zo goed wist wat hij kon verwachten. Donderdagmorgen was hij dan ook al erg vroeg wakker en aangekleed! Hop Juul naar Flodder en Stijn naar school, waarna er met de bus naar Vessem zou worden gereden. Op school begon de dag met het voorlezen van een sprookje door de sprookjesboekenfee. Stijn heeft de gehele verdere dag getwijfeld of deze fee nou juffrouw Riet was of niet. En op zo’n dag merk je goed dat kleuters nog moeite hebben met het onderscheid tussen fantasie en werkelijkheid. Stijn vond het allemaal wel een beetje spannend zo al die sprookjes en vooral ook de onherkenbare tovenaar en heks. Deze laatste was voor alle kleutertjes toch wel heel erg realistisch. Na het bedenken van een rijmtoverspreuk, kregen ze een groen betoverend kikkerdrankje en van mijn groepje van 10 kleutertjes hebben er maar 4 kindjes het dranken genuttigd. Stijn vond het zelfs zo eng dat hij begon te huilen.

Gedurende de dag waren er veel verschillende soorten spelletjes en luisterfragmenten van sprookjesverhalen. Deze werden goed en enthousiast door de kinderen uitgevoerd en gevolgd, maar toen er na de frietjes vrij gespeeld kon worden in de bossen en de velden, gingen ze pas helemaal los. Tegen half drie was het weer tijd om terug naar school te vertrekken, waar ze moe, voldaan en pikzwart van de bosgrond door de erg nieuwsgierige ouders werden opgepikt.

Vandaag zijn Stijn, Juul, oma en ik voor het eerst met de bus, trein, tram naar Amsterdam afgereisd voor een bezoekje aan Koen en Sam.

De dag begon al vroeg met 2 enthousiaste kindjes en op de vraag of ze naar de dierentuin of in het Westerpark wilden zwemmen, kwam het verrassende antwoord van het poedelen in het park. En achteraf was dat ook de beste keuze. Het is een warme, zonnige dag geworden, welke beter aan het water als tussen de wilde beesten doorgebracht kon worden.

De heenreis verliep wel wat moeizaam, maar dat kwam meer door de enorme drukte in de onpraktische dubbeldekkertrein en de stiltecoupé waar we ons in bleken te bevinden, als door de kinderen. Ze waren enthousiast in de bus en vooral ook in de trein bij het zien van de koeien, paarden en schapen in de Hollandse weilanden. Toen een chagrijnige meneer aan ons kwam vragen om de kinderen in toom te houden, hebben we toch maar met veel moeite al onze spullen weer ingepakt en zijn weer met ons hele hebben en houwen door de dubbeldekkertrein gesjouwd, op zoek naar een andere 2e klas plek. In Amsterdam aangekomen, bleek er een kapotte tram voor ons te staan dus uiteindelijk zijn we 3 uur na vertrek uit Veldhoven in Amsterdam op de plaats van bestemming aangekomen. Wie zegt dat het openbaar zo’n fijn vervoersmiddel is??

Toen eerst geluncht bij tante Wendy waarna we naar het Westerpark gewandeld zijn om daar de hele middag lekker plonzend en spetterend door te brengen. Stijn was meteen los en genoot volop van het water, de Amsterdamse kinderen en al het speelgoed. Juultje had wat meer tijd nodig om te ontdooien, maar kwam gelukkig toch ook nog los. Ze begon al spelend met een emmertje om uiteindelijk ook al tijgerend door het water te banjeren. Dag dag was erg gezellig en eigenlijk ook veel te snel voorbij. Heerlijk om te zien hoe enthousiast Stijn en Juul zijn bij het zien van hun neefje en nichtje, samen spelen en knuffelen.

Tegen half vijf weer met de trein richting Veldhoven vetrokken. Deze rit verliep wat moeizamer met de kinderen. De rust in de billen die ze op de heenweg nog wel enigszins hadden, was aan het einde van de dag weg. Uiteindelijk hebben we dan ook een groot deel van de treinreis in de middencoupé doorgebracht vanwege de trappen daar. Hier konden ze springen, klimmen en ook nog kletsen met een aantal mede-passagiers.

In de bus van Eindhoven naar Veldhoven ging Juultje uitgeteld bij mij op een bankje zitten en Stijn ging nog altijd vrolijk kletsend met een jongere en oudere dame op een duobank zitten tot we thuis waren. Oma zat in eerste instantie samen met Stijn achterin, maar na zijn vertrek naar de dames is zij uitgeteld en alleen daar blijven zitten.

Het was een leerzame maar ook vermoeiende ervaring. En het viel me toch tegen zo met 2 kinderen met het openbaar vervoer van Veldhoven naar Amsterdam. En dan had ik nog wel de hulp van oma! Maar ja, de auto is het natuurlijk ook niet helemaal zo met alle files van velen kilometers die er overdag op de snelwegen staan.

Nu Juul 2 jaar en 4 maanden is, lijkt de zindelijkheid steeds dichterbij te komen. Het was al wel even duidelijk wanneer ze poep in de broek had, omdat ze dat nagenoeg altijd meteen kwam zeggen. Ook met plassen gebeurt het steeds vaker dat ze zegt dat ze plas in de luier heeft en dit blijkt dan ook meestal te kloppen.

2 Weken geleden, toen Eric en ik een lang weekend in Katwijk waren, werd er door Juul al een flinke drol in het potje gelegd. En thuis roept ze steeds vaker dat zij, net als Stijn, ook moet plassen. Zit ze dan op de wc of op het potje merk je dat ze steeds meer controle over de benodigde spieren krijgt en dan komt er daadwerkelijk ook nog wel wat plas uit. Ook als we buiten spelen en Juultje moet plassen, gebeurt het al wel eens dat de broek al op haar enkels ligt, nog voor we binnen op het potje zitten. En toen we afgelopen zondag op de doop van Guusje waren, heeft ze 2 keer geheel zelfstandig op het toilet geplast.  Het lijkt erop dat we nu toch echt wat meer moeite moeten gaan doen met onze Juuls zindelijkheid. Met een beetje geluk, maar vooral ook geduld en training zijn we na de zomer voor een groot deel van de luiers af!

Vandaag is Juultje voor het eerst naar de tandarts geweest. We hadden thuis al flink geoefend met het wijd openen van haar mondje. En dus gingen we vol goede moed naar de tandarts. Stijn, die er al veel vaker is geweest, liep al luid en vrolijk  zingend en met zijn WK-vlaggetjes zwaaiend voorop. Juultje als een vrolijk meisje erachteraan. Binnen in de wachtruimte was het toch wel even spannend voor Juul, maar door Stijns spontaniteit en het meteen in de tandartsstoel gaan zitten, was Juultje toch ook wel optimistisch.  Ze wilde wel even bij Stijn kijken, maar toen zij aan de beurt was om in de grote stoel haar tandjes te laten tellen, was ze toch wat terughoudender. En dus nam ik haar op schoot en met z’n 2-en liggend in de stoel heeft de telling plaats gevonden: wel 20 stuks al! En toen was ik aan de beurt en mochten zowel Stijn als Juul even tandarts spelen naar mijn gebit kijken met een tandartsspiegeltje en een flinke lamp en wat een verbazing op die snoetjes bij het zien van mijn oude, loden vullingen.

Resultaat van dit tandartsbezoek was een dikke 10! Beide gebitten zagen er erg goed uit en de tandarts vond dat ze ook goed poetsen. Tot over een half jaar maar weer.

Vorig jaar was het de eerste keer voor Stijn, dit jaar mocht Juultje na haar middagslaap ook mee doen. En plezier hebben ze gehad. Er lag een groot spandoek van de buurtvereniging voor het feestweekend in september die alle kindjes mochten versieren met verf of spuitbussen, snoetjes konden weer geschminkt worden en uiteraard konden ze heerlijk op straat fietsen en spelen en werd er volop getrakteerd op snoep, ranja en ijsjes.

Nu Stijn naar school gaat, merk je dat het pleintje ook steeds aantrekkelijker wordt. Zeker ook met zo’n straatspeeldag als er dan ook nog allerlei vriendjes van school bij zijn. Dan zie je ze met z’n allen volop genieten en Juul, Juul hobbelt er dan een beetje achteraan, maar mag gelukkig wel van alle kleutertjes meedoen.

Stijn die voor de eerste keer voor zijn zusje aan het voorlezen is:

Terwijl de mannen aan het darten waren, dachten de mama’s even te genieten van een lekker middagje en bij te kletsen in de binnenspeeltuin in Bladel. Niets bleek minder waar. We gingen met de familie Verbeek en aan Stijn en Koen hebben we eigenlijk nauwelijks een kind aan gehad, maar Juul en Tieme wisten ons des te meer bezig te houden. Dat zou nog geen probleem zijn, als ze beide tegelijkertijd hetzelfde erg leuk vonden. Maar nee, wilde Juul naar het kleine klimtoestel, liep Tieme richting de autootjes. Wilde Tieme in het kleine klimtoestel, wilde Juul juist weer in het grote klimrek. En de bijbehorende moeder liep weer vrolijk achter haar kleintje aan. En ach, van bijkletsen in Bladel is niet veel terecht gekomen, maar de afsluiting van soep met een boterham bij de familie Vebeek thuis, maakte ook al veel goed.